Dog niemiecki w Argentynie

Dogo Argentino to dość imponujący śnieżnobiały pies, który łączy w sobie surowy, nie do zdobycia wygląd i bezgraniczną życzliwość. Pod warunkiem prawidłowej edukacji, pies ten może pełnić wiele przydatnych funkcji i stać się nie tylko zwierzakiem, ale pełnoprawnym członkiem rodziny. Co wiadomo o tej kontrowersyjnej rasie?

Historia pochodzenia rasy

Dogo Argentina może pochwalić się wyjątkowym pochodzeniem. W XVI wieku psy argentyńskie pojawiły się na ziemiach argentyńskich. Następnie rozpoczął się proces asymilacji ras, który ostatecznie doprowadził do narodzin nowej rasy - Dogo Argentyny.

Musimy złożyć hołd profesorowi uniwersyteckiemu i zapalonemu hodowcy psów Antonio Nores Martinezowi, który wniósł wielki wkład w hodowlę tej rasy. Pod koniec XIX początku XX wieku nastąpił okres bezprecedensowej popularności walk psów. Wśród „bojowników” wyróżniał się biały mastif pochodzący z Hiszpanii, zwany także białym psem bojowym Kordoby. Chociaż Martinez nie był fanem takiej rozrywki, niemniej jednak rozważał potencjał tych nieskończenie odważnych i potężnych psów. To wtedy postanowił stworzyć zwierzęta w nowym formacie - silnym, nieustraszonym, o stabilnej psychice i szerokim zakresie zastosowań - od polowania na dużą zwierzynę, po życie z rodziną.

Profesor wykonał ogromną pracę przy wyborze psów odpowiednich do hodowli. I w rezultacie psy Cordoban i Bordeaux, niemieccy bokserzy, wilczarki irlandzkie, buldogi, psy górskie białe Pireneje, bulteriery uczestniczyły w tworzeniu nowej rasy.

Utworzenie rasy było możliwe dopiero w połowie XX wieku, jednocześnie wydano dokument i dokument o pierwszym standardzie. Już w 1964 roku dog niemiecki w Argentynie zyskał międzynarodowe uznanie i do dziś żadna rasa z Argentyny nie była w stanie osiągnąć takich wyników. Czy to dziwne, że to zwierzę jest symbolem kraju.

Jego cechy przerosły wszelkie oczekiwania - taki odważny łowca, z niespotykaną dotąd samokontrolą do przeszukania. Dzisiaj pies argentyński służy nie tylko do polowania, ale także jako pies towarzyszący, służbowy, a także jako przewodnik dla osób niewidomych.

Charakterystyka mastifa argentyńskiego

Standard rasy został kilkakrotnie zmieniony, ten drugi w 2012 r. Jeśli opisujesz ogólny wygląd, jest to proporcjonalne zwierzę z wysportowanym artykułem i bardzo widocznymi mięśniami. Ma dość obszerną głowę i silne, mocne szczęki, które mogą zagwarantować przyczepność, której nie można zwolnić. Ukąszenia argentyńskich psów bardzo uszkadzają tkankę.

Pomimo pewnej wielkości gigantów praktycznie nie ma wśród przedstawicieli tej rasy.

Skóra argentyńskiego psa jest gęsta, gruba, elastyczna, nie ukrywająca imponującej muskularnej sylwetki. Zgodnie ze standardem psy powinny mieć czystą białą sierść, ale w pysku dozwolona jest mała ciemna plama. Sam płaszcz jest gruby, krótki.

Sądząc po budowie ciała, psy te są prawdziwymi sportowcami. Dorosłe samce osiągają 68 cm w kłębie i ważą do 45 kg, wysokość samic waha się od 60 do 65 cm, a masa ciała od 38 do 43 kg.

Zgodnie z ogólnie przyjętym standardem język argentyński wygląda następująco:

  • Głowa chociaż wygląda dość duży, wciąż jest proporcjonalny do ciała. Pysk Argentyńczyków jest zadarty, jeśli spojrzysz z profilu, zauważalne będą wypukłe-wklęsłe kontury.
  • Oczy mają nacięcie w kształcie migdału i mogą mieć tylko dwa kolory - brązowy lub czarny.
  • Szyja silny, muskularny, ma wypukły pień.
  • Ogon ma przyzwoitą grubość i długość, wisi wzdłuż ciała.
  • U psów tej rasy obserwuje się czarną pigmentację na szerokim płacie. nos i gruby, gruby usta.
  • Uszy mały rozmiar, w formie zadokowanej, ma kształt stały w kształcie trójkąta. Nieprzycięte uszy są szerokie, średniej długości, zaokrąglone na końcach. Są pokryte płaszczem, który jest znacznie krótszy niż ten na ciele. Wcześniej bańki uszne były obowiązkową procedurą, ale dziś odbywa się to wyłącznie na prośbę właścicieli. Wiele krajów europejskich zakazało tej operacji, a nawet udziału psów z przyciętymi uszami na wystawach. Uszy są koloru białego, ale standard daje pewną ulgę - dopuszcza się niewielką czarną pigmentację, ale pod warunkiem, że nie psuje to estetyki zwierzęcia.

Cechy psów argentyńskich

Pies rasy argentyński dog niemiecki

Dogo Argentyny, po pojawieniu się walczących ras, jest przede wszystkim psem myśliwskim. Do tego ma wszystkie cechy - jest odporny, ma szybką reakcję i szybkość w ruchach, jego wytrzymałość wystarcza na długą pogoń, a szczęki mają naprawdę „martwy” chwyt.

Miejscowi nazywają tę rasę „Dogo Argentino” i są wykorzystywani do zastraszania dużych zwierząt w stadzie. Jeśli mówimy o sukcesach na polowaniu, to sama Argentyńczyk poradzi sobie z ogromnym pumą o wadze 100 kilogramów.

Pomimo udziału w pochodzeniu rasy psów walczących, sam Dogo Argentyny nigdy nie był używany w tym obszarze. W większości przypadków są to miłe, przyjazne psy. Oczywiście są wyjątki, wśród przedstawicieli tej rasy są osoby o charakterystycznej tendencji do dominacji. Ale specjalna edukacja może poprawić to zachowanie. Te psy są wyjątkowo bystre i dlatego bardzo łatwo je trenować.

Należy zauważyć, że ze względu na ich budzący grozę wygląd i obecność walczących „krewnych” psy te zostały zakazane w niektórych krajach - Anglii (choć kraj ten jest uważany za miejsce narodzin walk psów i stąd pochodzi wiele ras walczących), Irlandii, Nowej Zelandii, Australii.

Charakter argentyńskiego dogiem niemieckim

Jeśli mówimy o rozbieżnościach dotyczących wyglądu i charakteru, jest to w pełni zgodne z tą rasą. W rzeczywistości Dogo Argentino jest bardzo wesoły i pozytywny. Potwierdzają to również liczne pozytywne recenzje osób, które mają tak czworonożnego przyjaciela w rodzinie.

Jeśli odrzucisz uprzedzenia, że ​​potężny pies jest koniecznie złym psem i ocenisz go obiektywnie, okaże się, że jest to inteligentne stworzenie, a ponadto inteligentne i dobroduszne.

Na zdjęciu pies pies argentyński nad jeziorem

Wśród jego pozytywnych cech można zauważyć, że zawsze myśli przed działaniem, bez powodu nie używa siły i nie szczeka tak po prostu. W polowaniu jest odważny jak lew, w rodzinie jest nieskończenie oddany. Może dogadać się z innymi zwierzętami, ale tylko poza swoim terytorium. Dlatego, aby uniknąć nieporozumień, nadal lepiej jest używać smyczy podczas chodzenia.

Ale trzymanie argentyńskiego psa i innych zwierząt w domu nie zadziała, ponieważ pies nadal ma instynkt łowiecki i poczucie dominacji. Jest świetny dla wszystkich członków rodziny, w tym dzieci. Brakuje mu tendencji do okazywania zazdrości.

Tak duże zwierzę najlepiej trzymać w domu z dużym terytorium, na którym pies może się swobodnie poruszać. Ale może dość wygodnie pomieścić w mieszkaniu, tylko w tym przypadku musisz dać zwierzęciu codzienną aktywność fizyczną.

Dogo Argentina

Jeśli z wyglądu wydaje się, że przedstawiciel tej rasy może być bezlitosnym zabójcą, w rzeczywistości może się to zdarzyć tylko wtedy, gdy właściciel traktuje psa niegrzecznie, z biciem, głodem i innymi okrutnymi metodami edukacji lub celowym przeciąganiem zwierzęcia na osobę. Ale takie metody działają na inne rasy psów kochających pokój, o znacznie mniejszej fizycznej wyższości.

Przy odpowiednim podejściu, podczas treningu czasem wystarczy zastosować tylko ścisły ton. Jeśli pies ma pozytywne nastawienie do siebie, widzi troskę, wyrośnie na dobrego i wiernego przyjaciela.

Na zdjęciu mastif argentyński w pełnym wzroście

Ze względu na wyrażone poczucie dominacji nawet w wieku sześćdziesięciu lat konieczne jest wykazanie stanowczości i pokazanie dziecka, które jest szefem w domu. W przeciwnym razie pies z powodzeniem przypisze tę rolę do siebie.

Aby uspokoić psa, możesz jeździć nim po mieście, transportem publicznym lub wychodzić na zewnątrz. Pomoże to szczenięciu argentyńskiego dogiem niemieckim przyzwyczaić się do otaczającego świata i jego innych mieszkańców, a także nie pozwoli na rozwój agresji.

Psy z Argentyny są bardzo inteligentne. Wystarczy raz wydać polecenie, a oni niemal natychmiast zrozumieją, czego od nich chcą. Dlatego jeśli zwierzę wykonało polecenie poprawnie dwa lub trzy razy, nie otrzymuj go z tym samym żądaniem. Lepiej powtórzyć badanie następnym razem. Podobnie jak w przypadku szkolenia innych ras, w tym przypadku będziesz potrzebować indywidualnego podejścia i cierpliwości.

Przeczytaj więcej o szkoleniu psów.

W trosce o psa tej rasy

Jak już wspomniano, Argentyńczycy mogą mieszkać zarówno w domu, jak i w mieszkaniu, a co najważniejsze, tak często, jak to możliwe, spędzają wolny czas z aktywną zabawą, treningiem i spacerowaniem. Uwielbiają gry z różnorodnym sprzętem, w tym bez niechęci do biegania za piłką. Na ogrodzonym terenie w pobliżu domu jest mniej problemów - zwierzę wypuszczone na miejsce może niezależnie „wypuścić parę”.

Jeśli nie zostanie to zrobione, pies może znaleźć dla siebie, co zrobić ze sobą, a właściciele nie zawsze polubią te działania. Jeśli chodzi o odejście, krótkie włosy Argentyńczyków nie są bardzo wymagające. Wystarczy usunąć martwe włosy podczas sezonowego linienia za pomocą specjalnej szczotki wykonanej z gumy.

Pazury psów należy skracać i zaleca się to robić regularnie. Oczy myje się co najmniej raz w tygodniu, jednocześnie możesz zwrócić uwagę na uszy i oczyścić je. Psy z Argentyny nie potrzebują częstej kąpieli, należy je myć tylko w przypadku silnego zanieczyszczenia.

Sam Argentyńczyk nie reaguje na różne zmiany temperatury, w tym na chłodzenie. Ale nie nadają się do ogrodzenia, ponieważ są podatne na przeziębienia.

Karmienie psa jest wymagane głównie mięso i musi być podawane na surowo, podroby mogą być również zawarte w diecie, ale tylko gotowane.

Warzywa i warzywa powinny znajdować się w menu dla psów, z wyjątkiem ziemniaków, świeżej kapusty i słodkich ziemniaków. Konieczne jest solenie żywności psom argentyńskim.

Argentyńczykom można podawać owsiankę, gotowane wermiszel, tylko w ograniczonych ilościach, bez zamiany na główny pokarm. Ale produkty mleczne można podawać codziennie.

Dowiedz się więcej o opiece nad psem.

Zdjęcie Dogo Argentino




Dogo argentino wideo

Dogo argentino Cena

Nie można nazwać rasy psa argentyńskiego rozpowszechnionego w Rosji, ale w dużych miastach istnieją hodowle, które hodują te psy.

Średnio koszt szczeniaka klasy PET (z wadami, nie do hodowli) waha się od 15 000 do 20 000 rubli. Dziecko klasy BRID, czyli w pełni zgodne ze standardem i odpowiednie do hodowli, można kupić za 25 000 za 30 000 rubli. Argentyńska klasa SHOW kosztuje około 40 000-50000 rubli. Tę drugą opcję można bezpiecznie kupić, jeśli planowana jest kariera wystawowa psa. Również podobny pies może stać się przodkiem nowej linii.

Szkółki argentyńskie Dogo:

Najlepsze żłobek argentyńskiego dogiem niemieckim: //www.argentino-dogo.ru

Obejrzyj wideo: CO LUDZIE MOGA ZROBIC PSU ?! POMÓŻ DOGOM NIEMIECKIM !!! (Listopad 2019).